Γεννήθηκε στη Νεάπολη Λακωνίας, από δεκαεπτά ετών, όμως, ζει στην Αθήνα. Έμαθε Βιβλιοθηκονομία στην Εθνική Βιβλιοθήκη κοντά στον Ευάγγελο Φωτιάδη και αγγλικά στο κολέγιο Saint Godrigs (Λονδίνου). Εργάσθηκε στο δημόσιο (ΟΑΕΔ) όπου έζησε απο κοντά τα προβλήματα των ανέργων, των μεταναστών, των εποχικών εργατών, καθώς και των Ελλήνων εργατών στις χώρες της Ευρώπης. Διαβάστε περισσότερα εδώ

Η Ποθητή επανάσταση

του δημοσιογράφου Παναγιώτη Ιακ. Γ εωργουδή, Τα Βάτικα Η Επανάσταση ως καθολικό αίτημα κοινωνικής απελευθέρωσης, δικαιοσύνης, συλλογικής αυτογνωσίας και αυτοπροσδιορισμού, ταυτόχρονα με τον παράφορο έρωτα που σε ένα εξεγερμένο περιβάλλον δημιουργεί τεράστιες αντιφάσεις και δυναστεύει την πρωταγωνίστρια, τόσο που την οδηγεί στο φόνο του αγαπημένου, είναι τα θεμελιώδη στοιχεία του μυθιστορήματος της Ελένης Σαραντίτη, «Ποθητή»,…

«Δεν είμαστε οι χειρότεροι Ευρωπαίοι»

Συνέντευξη στην Ελπίδα Πασαμιχάλη Αναδημοσίεση από το bookbar.gr(link is external)  «Δεν είναι καθόλου τεμπέληδες οι Έλληνες» Σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς προσβλέπουμε στους πνευματικούς ανθρώπους και στους λογοτέχνες για να μας διαφωτίσουν και να μας στηρίξουν. Ίσως μάλιστα το δεύτερο να είναι και το πιο σημαντικό. Αυτή ακριβώς τη στήριξη αισθάνθηκα στη συζήτηση που είχα με…

Το θαύμα δε θα σε βρει, αν δεν το αναζητήσεις…

Συνέντευξη στον Γιώργο Σ Κουλουβάρη – Ναυτεμπορική gkoul@naftemporiki.gr Με πρωτότυπο θεματικό πυρήνα και αξίες παραγκωνισμένες, όπως ο σεβασμός στον κόσμο που μας περιβάλλει και η φιλοξενία, η Ελένη Σαραντίτη «αγκαλιάζει» για μία ακόμη φορά την πατρίδα της, τη Λακωνία, μέσα από την ιστορία της Χαρούλας, και μας ξεναγεί στον σύμπαν του νέου της βιβλίου. Ποια…

Περιμένοντας τον «Λεωνίδα»

Ύστερα από την επικοινωνία που είχαν με την Ελένη Σαραντίτη τα μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης, στην Κουμαντάρειο Πινακοθήκη, αποφάσισαν να παρουσιάσουν τη συγγραφέα και στο κοινό της Λακωνίας σε μια δική της βραδιά. «Τη στιγμή θα την ορίσει η ίδια, όταν το καινούργιο της βιβλίο για τον «Λεωνίδα» θα βρεθεί -σύντομα- στις προθήκες των βιβλιοπωλείων.…

Παιδικά-εφηβικά βιβλία που έγιναν κινηματογραφικές ταινίες

Αφότου ο άνθρωπος θέλησε να εκφράσει τον κόσμο ξεκίνησε να ζωγραφίζει στους τοίχους των σπηλαίων. Αυτό το θαυμαστό ξεκίνημα ήταν και η πρώτη μορφή γραφής. Άλλωστε στο «Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης», των Η. Liddel-R.Scott, το ρήμα γράφω έχει και την έννοια του σχεδιάζω και ζωγραφώ. Στα έργα του όμως αυτά, στα οποία ο προϊστορικός…

Στο παράξενο ταξίδι της ελληνικής εκπαίδευσης και του κόσμου

Ας είναι το σημείωμά μου αυτό ένας αίνος στον εκπαιδευτικό της επαρχίας, όπως τουλάχιστον τον έζησα εγώ –και αμέτρητοι άλλοι μαθητές- εκεί, γύρω στα τέλη της δεκαετίας του ’50 ή αρχές του 1960. Κι ας είναι μια οφειλόμενη, πλην αργοπορημένη, απόδοση τιμής στις σπουδαίες φιλολόγους Μαρία Αντωνάκου και Κυριακή Παπάζογλου -δυστυχώς απούσα για πάντα η…

Εδώ έζησε ο Ντίκενς

  Είπαν πως ήταν ο μεγαλύτερος πεζογράφος της Αγγλίας και είναι σίγουρα, μετά τον Σέξπιρ, ο πιο πολυδιαβασμένος συγγραφέας της πατρίδας του.  Εμπνευσμένος, ρωμαλέος, δραματικός και πνευματώδης, αβρός, ο Ντίκενς υπήρξε πάνω απ’ όλα κοινωνικός συγγραφέας, επηρεάζοντας με το έργο του τους πολίτες και επεμβαίνοντας έτσι στις δομές της κοινωνίας του καιρού του. Ίσως και…

Τζακ Λόντον, ρινίσματα χρυσού στους παγετώνες

Ετούτη την τραχιά, την παγερή, την άγρια φύση του Βορρά από παιδί την ονειρευόμουν, διαβάζοντας τα βιβλία του μεγάλου Αμερικανού συγγραφέα Τζακ Λόντον, του παθιασμένου ταξιδευτή, του αρρωστημένου πότη, του φωκοθήρα και κλέφτη οστρακοειδών, του χρυσοθήρα και δημοκράτη, πολεμικού ανταποκριτή, βαρκάρη και ακτοφύλακα, πλανόδιου πωλητή παγωτών και ισόβιου νοσταλγού, που αναχώρησε οικειοθελώς στα σαράντα του χρόνια, μη…

2 Aπριλίου, Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου

Η Οντένσε, χτισμένη στο νησί Φιν, είναι παλιά πόλη, λιμανίσια, καλοδιατηρημένη και κεφάτη. Είναι Τρίτη σε πληθυσμό στη Δανία (170.000 κάτοικοι περίπου) και το σχετικά νέο πανεπιστήμιο της (ιδρ.1964), έχει πλημμυρίσει τους δρόμους της με παιδιά που σήμερα λόγω της λιακάδας, μάλλον περπατούν νωχελικά, χαλαρά, ξαπλώνουν στα πάρκα και στα υπαίθρια κεντράκια ή μαζεύονται στις πλατείες…

Η Κοπεγχάγη του «ασχημόπαπου»

«Σκοτώστε με, σκοτώστε, έλεγε το καημένο σκύβοντας το κεφάλι ως το νερό και καρτερώντας το τέλος του… Μα τι είδε μέσα στο διάφανο νερό! Τη ζωγραφιά του, που δεν το ‘δειχνε βαρύ, σταχτί και κακοκαμωμένο παπί, παρά ωραιότατο κύκνο!» Το Ασχημόπαπο, Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Έχω μια φίλη στην Κοπεγχάγη, μια ψηλή, ξανθιά γυναίκα νέα, τη…