Γεννήθηκε στη Νεάπολη Λακωνίας, από δεκαεπτά ετών, όμως, ζει στην Αθήνα. Έμαθε Βιβλιοθηκονομία στην Εθνική Βιβλιοθήκη κοντά στον Ευάγγελο Φωτιάδη και αγγλικά στο κολέγιο Saint Godrigs (Λονδίνου). Εργάσθηκε στο δημόσιο (ΟΑΕΔ) όπου έζησε απο κοντά τα προβλήματα των ανέργων, των μεταναστών, των εποχικών εργατών, καθώς και των Ελλήνων εργατών στις χώρες της Ευρώπης. Διαβάστε περισσότερα εδώ

Ωδή στον ταπεινό κοκκινολαίμη

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΙΟΥΣΗΣ kiousis@enet.gr «Τόσους χειμώνες μού τραγουδά. Να μην του πλέξω κι εγώ ένα τραγουδάκι; Για τα ωραία πρωινά που μου χαρίζει θα του πω, κι ότι ξυπνώ αξημέρωτα για να τον ακούσω. Πριν αποκοιμηθώ έχω αφήσει λίγο γερτό το τζάμι της μπαλκονόπορτας. Να μπαίνουν οι πνοές και οι ομιλίες της νύχτας, να μπει…

«Συναγωνιστές, όλα είναι επιτεύξιμα»

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΙΟΥΣΗΣ kiousis@enet.gr(link sends e-mail) Ο Λεωνίδας, ο αρχιστράτηγος των ελληνικών δυνάμεων, πρίγκιπας των Ηρακλειδών, ξαγρυπνά στις Θερμοπύλες. Του Αυγούστου 20. Πανσέληνος. Την επαύριον θα διεξαχθεί η τελευταία μάχη• θα τελεστεί η προδιαγεγραμμένη θυσία: χίλιοι περίπου Έλληνες πολεμιστές αντιμέτωποι με τη μεγαλύτερη στρατιά που αντίκρισε ποτέ η ανθρωπότητα. Το ιστορικό μυθιστόρημα «Η Θυσία», εκδόσεις…

ασπίδα-Λεωνίδας

Σελίδες για τον άγνωστο Λεωνίδα

Λάμπης Τσιριγωτάκης, Έθνος, 10/03/2010 Το βιβλίο της Ελένης Σαραντίτη «Η θυσία» είναι ένα σπουδαίο ιστορικό ντοκουμέντο, αποτέλεσμα μακρόχρονης έρευνας που αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές από το θρυλικό έπος του βασιλιά τnς Σπάρτης Λεωνίδα, καθώς με λιγοστούς Έλληνες αντιμετώπιζε τους Πέρσες του Ξέρξη στην τελευταία μάχη της ζωής του. Οι Πέρσες, με οδηγό τον προδότη Εφιάλτη, είχαν…

Ευφρόσυνη ηδύτητα

Μας αποχαιρέτησε ο Σεπτέμβριος αναχωρώντας, όπως πάντα, συνοδεία γαλανού και αργυρού φωτός, αφήνοντας σαν δώρο αποχαιρετιστήριο ευωδιές γαζίας και χρυσανθέμων, νοτισμένης αμμουδιάς και αμάραντων, λευκών αγριοτριαντάφυλλων, παραγινωμένων τσαμπιών ροζακιού, κυδωνιού και δεντρολίβανου, που στη λακωνική πατρίδα ροζμαρί το καλούμε. Παραδίδει όμως και τη μνήμη ενός ουρανού ο οποίος, αμέτοχος στα τεκταινόμενα των ημερών, παρέμεινε αίθριος…

Σε Α’ πρόσωπο – diastixo.gr

Πάντοτε με είλκυαν οι ευγενείς και τερπνοί άνθρωποι. Εκείνοι που τα μάτια τους προσομοιάζουν σε πηγούλες ζεστασιάς αλλά και χαράς. Αυτοί που καμιά φορά θυμίζουν και γλυκόηχα καμπαναριά – αγαπημένες κατοικίες των υψηλόσωμων, αμυδρώς περήφανων πελαργών. Με είλκυαν ή τους είλκυα, πάντως στη ζωή μου συγγένεψα, απαντήθηκα, γνωρίστηκα και αγαπήθηκα με αρκετές από αυτές τις…

Βασίλισσα του δάσους

«Πέσανε μπεκάτσες» έλεγαν εκείνα τα πρώτα χρόνια στο γενέθλιο τόπο, στη Λακωνία, όταν αγρίευε ο καιρός και η παγωνιά απλωνόταν σαν μαγνάδι. Βέβαια δεν έπεφταν οι μπεκάτσες, απλώς έφταναν πεινασμένες μέχρι τα χωράφια και τους κήπους διωγμένες από τους λόγκους της Κριθίνας και από τις πλαγιές της Βαβύλας, βουνά ψυχοπαίδια του Πάρνωνα, αφιλόξενα τώρα λόγω…

Ο παράδεισος

«Μονάχα να σηκωθείτε πριν φέξει. Να την πετύχουμε τη θάλασσα στο Σίμο μια σταλιά αγουροξυπνημένη. Εκεί να δείτε μυρωδιές και χρώματα· να δείτε τι φόρα παίρνουν τα χελιδονόψαρα και πόσο ασήμι στάζει και το μικρότερο σαρδελάκι. Τα κρινάκια της Παναγιάς στους γύρω λόφους ό,τι θα ανοίγουν. Και πάνω στο άνοιγμά τους θα σου ‘ρχεται να…