Γεννήθηκε στη Νεάπολη Λακωνίας, από δεκαεπτά ετών, όμως, ζει στην Αθήνα. Έμαθε Βιβλιοθηκονομία στην Εθνική Βιβλιοθήκη κοντά στον Ευάγγελο Φωτιάδη και αγγλικά στο κολέγιο Saint Godrigs (Λονδίνου). Εργάσθηκε στο δημόσιο (ΟΑΕΔ) όπου έζησε απο κοντά τα προβλήματα των ανέργων, των μεταναστών, των εποχικών εργατών, καθώς και των Ελλήνων εργατών στις χώρες της Ευρώπης. Διαβάστε περισσότερα εδώ

Στην Κιβωτό στις οκτώ!

Σε χρόνους άγνωστους και σε ανήκουστους τόπους, παγωμένους. Και έρημους. Τίποτα ενδιαφέρον δεν φαίνεται να υπάρχει σε τούτη την απέραντη λευκή έκταση. Μόνο χιόνι και πάγος – ως εκεί που φθάνει το μάτι θα ’λεγε κανείς πως τίποτα δεν κινείται και δεν ανασαίνει κανείς. Και όμως, αν σαρώσεις με ματιά προσεκτική το τοπίο, θα αντικρίσεις…

Η απίθανη εγκυκλοπαίδεια Larousse: Πριγκίπισσες

Εγκυκλοπαίδεια. Μια σωστή, μοντέρνα εγκυκλοπαίδεια με πριγκίπισσες! Αλίμονο, έχουν από καιρό κατακλύσει την αγορά βιβλία (μεταφρασμένα) με πριγκίπισσες, με γοργόνες, με νεράιδες. Με χρώματα ροζ και θαλασσιά, σχήματα απαλά, χρυσόσκονη, διαδήματα επάνω σε κατάξανθα –σπανίως μαύρα– μακριά μαλλιά, ραβδάκια μαγικά, φτερά, γελάκια. Οι δε πριγκίπισσες κομψές, ασυννέφιαστες, ανύποπτες. Τα παιδιά, τα κορίτσια ως επί το…

Μια μπαλάντα για τη Ρεβέκκα

Το καινούργιο βιβλίο, μυθιστόρημα, της Μαρούλας Κλιάφα απευθύνεται στους εφήβους αναγνώστες μα και στους ενηλίκους. Πρόκειται για ενδιαφέρον βιβλίο, ψυχογράφημα μάλλον της νεαρής Εβραίας ηρωίδας του –Ρεβέκκα το όνομά της– αλλά και καταγραφή και περιγραφή σημαντικών γεγονότων από τα εξουθενωτικά και καταστρεπτικά για το λαό μας χρόνια της Κατοχής. Σελίδες εξομολογητικές, μερικές φορές κελαρύζουν από…

Ο Νόα το έσκασε

Αν και έχουν περάσει πέντε, περίπου, χρόνια αφότου ήλθα σε επαφή με έργο του Τζον Μπόιν, και έχοντας διαβάσει έκτοτε εκατοντάδες βιβλία, ομολογώ πως καθόλου δεν παραμερίστηκε από τη μνήμη μου Το αγόρι με τη ριγέ πιτζάμα (Εκδ. Κέδρος). Βλέπετε, τα ωραία και αληθινά πράγματα δεν ξεθωριάζουν, δεν λησμονούνται – αντιθέτως, βρίσκουν τον τρόπο να φωλιάσουν έστω…

Το μυστικό του μουσείου

Ακριβώς στην άκρη του κόσμου. Στη Μογγολία. Σε σκοτεινά και σχεδόν απάτητα δάση, σε άδεντρα υψώματα, σε κακοτράχαλες πλαγιές, τρεις άνδρες ταξιδεύουν με προφύλαξη. Βραδιάζει. Αφιλόξενα μέρη, σκληρά. Ο πρώτος από τους άνδρες είναι ο οδηγός του τζιπ, μικρόσωμος, με φθαρμένη προβιά αντί για πανωφόρι, Μογγόλος. Ο δεύτερος είναι Κινέζος, ο Γουόνγκ, με βλέμμα πονηρό…

Καλεσμένοι στο Δείπνο της Αγάπης

Το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, το σημαντικότερο από τα επτά μυστήρια της Εκκλησίας, καλούμενο και μυστήριο της Θείας Μετάληψης ή Θείας Κοινωνίας, δημιουργήθηκε από τον ίδιο τον Ιησού Χριστό κατά τον Μυστικό Δείπνο, λίγο πριν συλληφθεί και σταυρωθεί. Κατά τη διάρκεια του μυστηρίου αυτού γίνεται η μετουσίωση και μεταβολή του άρτου και του οίνου σε…

Ο ρομαντικός γάτος του βυθού

«Σ’ ακρογιαλιές με φίλντισι χαλίκια/ στο Μάη και στον Απρίλη των κυμάτων/ σ’ ενάλιους κήπους, σέρρες από φύκια…» Πόσο παραστατικά μα και με τι λάμψη, και τι αίσθηση αναχώρησης για τόπους ονειρικούς, έγραψε ο ευαίσθητος και αισθαντικός ποιητής, πεζογράφος και κριτικός τέχνης, Ζαχαρίας Παπαντωνίου (1877-1940) «Το ταξίδι» του, ποίημα αφιερωμένο –θαρρείς– στους όπου γης αταξίδευτους,…

Ο θυμός της Αλίνας

Σήμερα η Ιρλανδία είναι το μοναδικό ευρωπαϊκό κράτος οι κάτοικοι του οποίου, στην πλειοψηφία τους, έχουν κελτική καταγωγή και επομένως οι Ιρλανδοί είναι οι γνήσιοι απόγονοι και κληρονόμοι του αρχαίου πολιτισμού των Κελτών. Οι Κέλτες ήταν άνθρωποι με χαρούμενη διάθεση. Ο Στράβων τους περιγράφει ως λαό που αγαπά πολύ τους πολέμους και την περιπέτεια κι…

Νικηφόρος Βρεττάκος: Το παιδί που έγινε ποιητής

Και να μην ήταν εφέτος η επέτειος των εκατό χρόνων από τη γέννηση του Νικηφόρου Βρεττάκου, και να μην τη γιορτάζαμε με ποικίλες εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα, με συγκεντρώσεις στις οποίες κυριαρχούν το συναίσθημα και η γνώση τού ότι τείναμε τις χούφτες και ξεδιψάσαμε από αθέατες πλην κελαρυστές πηγούλες του Ταΰγετου, αυτό το βιβλίο…

Η Ορτανσία φυλάει τα μυστικά

«Την ξενιτιά, την αρφανιά, την πίκρα, την αγάπη, τα τέσσαρα τα ζύγιασαν, βαρύτερα είν’ τα ξένα… Οχ, ξένος εδώ, ξένος εκεί κι όθε να πάω ξένος…» Τραγούδησε ο λαός μας με λόγια εξαίσια, ποιητικά και μουσική θρηνητική και παραπονετική, συγκλονιστική πάντως, τον καημό και τον ανήμερο πόνο της ξενιτιάς. Λαός απ’ αιώνος μετανάστης. Συχνά και…