Καθάριος αυγερινός το χαμόγελο

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΙΟΥΣΗΣ kiousis@enet.gr «Είναι από τα λεγόμενα «πρωτάκια». Ψηλόλιγνη, μια ιδέα στοχαστική, με τα ωραία καθαρά μάτια όλων των παιδιών και το γέλιο των αγγέλων. Το πρωί ξυπνά πάντοτε με χαμόγελο· από βρέφος, έτσι γλυκά ξυπνούσε. Προχθές, στο γραφείο μου, καταγινόταν με τα παιδικά βιβλία. Δεν μιλούσαμε. Στο κομπιούτερ εγώ, στα βιβλία εκείνη. Καθόταν…

Ωδή στον ταπεινό κοκκινολαίμη

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΙΟΥΣΗΣ kiousis@enet.gr «Τόσους χειμώνες μού τραγουδά. Να μην του πλέξω κι εγώ ένα τραγουδάκι; Για τα ωραία πρωινά που μου χαρίζει θα του πω, κι ότι ξυπνώ αξημέρωτα για να τον ακούσω. Πριν αποκοιμηθώ έχω αφήσει λίγο γερτό το τζάμι της μπαλκονόπορτας. Να μπαίνουν οι πνοές και οι ομιλίες της νύχτας, να μπει…

Η άλλη ευλογημένη Γέννηση

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΙΟΥΣΗΣ kiousis@enet.gr «Έβρεχε και φυσούσε νοτιάς που στις φούριες του και σκεπές παρασύρει. Το κύμα είχε κουκουλώσει μάντρες και φυτά, αυλές και ζωντανά. Όλοι έστρεφαν τα μάτια κατά τον Κάβο-Μαλιά από όπου θα ξεπρόβαλλε το πλοίο της γραμμής. Βράδιαζε». Στη Νεάπολη Λακωνίας, παραμονή Χριστουγέννων 1955, με τους δρόμους έρημους και την παραλία άδεια,…

«Συναγωνιστές, όλα είναι επιτεύξιμα»

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΙΟΥΣΗΣ kiousis@enet.gr(link sends e-mail) Ο Λεωνίδας, ο αρχιστράτηγος των ελληνικών δυνάμεων, πρίγκιπας των Ηρακλειδών, ξαγρυπνά στις Θερμοπύλες. Του Αυγούστου 20. Πανσέληνος. Την επαύριον θα διεξαχθεί η τελευταία μάχη• θα τελεστεί η προδιαγεγραμμένη θυσία: χίλιοι περίπου Έλληνες πολεμιστές αντιμέτωποι με τη μεγαλύτερη στρατιά που αντίκρισε ποτέ η ανθρωπότητα. Το ιστορικό μυθιστόρημα «Η Θυσία», εκδόσεις…

ασπίδα-Λεωνίδας

Σελίδες για τον άγνωστο Λεωνίδα

Λάμπης Τσιριγωτάκης, Έθνος, 10/03/2010 Το βιβλίο της Ελένης Σαραντίτη «Η θυσία» είναι ένα σπουδαίο ιστορικό ντοκουμέντο, αποτέλεσμα μακρόχρονης έρευνας που αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές από το θρυλικό έπος του βασιλιά τnς Σπάρτης Λεωνίδα, καθώς με λιγοστούς Έλληνες αντιμετώπιζε τους Πέρσες του Ξέρξη στην τελευταία μάχη της ζωής του. Οι Πέρσες, με οδηγό τον προδότη Εφιάλτη, είχαν…

Ευφρόσυνη ηδύτητα

Μας αποχαιρέτησε ο Σεπτέμβριος αναχωρώντας, όπως πάντα, συνοδεία γαλανού και αργυρού φωτός, αφήνοντας σαν δώρο αποχαιρετιστήριο ευωδιές γαζίας και χρυσανθέμων, νοτισμένης αμμουδιάς και αμάραντων, λευκών αγριοτριαντάφυλλων, παραγινωμένων τσαμπιών ροζακιού, κυδωνιού και δεντρολίβανου, που στη λακωνική πατρίδα ροζμαρί το καλούμε. Παραδίδει όμως και τη μνήμη ενός ουρανού ο οποίος, αμέτοχος στα τεκταινόμενα των ημερών, παρέμεινε αίθριος…

Σε Α’ πρόσωπο – diastixo.gr

Πάντοτε με είλκυαν οι ευγενείς και τερπνοί άνθρωποι. Εκείνοι που τα μάτια τους προσομοιάζουν σε πηγούλες ζεστασιάς αλλά και χαράς. Αυτοί που καμιά φορά θυμίζουν και γλυκόηχα καμπαναριά – αγαπημένες κατοικίες των υψηλόσωμων, αμυδρώς περήφανων πελαργών. Με είλκυαν ή τους είλκυα, πάντως στη ζωή μου συγγένεψα, απαντήθηκα, γνωρίστηκα και αγαπήθηκα με αρκετές από αυτές τις…

Βασίλισσα του δάσους

«Πέσανε μπεκάτσες» έλεγαν εκείνα τα πρώτα χρόνια στο γενέθλιο τόπο, στη Λακωνία, όταν αγρίευε ο καιρός και η παγωνιά απλωνόταν σαν μαγνάδι. Βέβαια δεν έπεφταν οι μπεκάτσες, απλώς έφταναν πεινασμένες μέχρι τα χωράφια και τους κήπους διωγμένες από τους λόγκους της Κριθίνας και από τις πλαγιές της Βαβύλας, βουνά ψυχοπαίδια του Πάρνωνα, αφιλόξενα τώρα λόγω…

Ο παράδεισος

«Μονάχα να σηκωθείτε πριν φέξει. Να την πετύχουμε τη θάλασσα στο Σίμο μια σταλιά αγουροξυπνημένη. Εκεί να δείτε μυρωδιές και χρώματα· να δείτε τι φόρα παίρνουν τα χελιδονόψαρα και πόσο ασήμι στάζει και το μικρότερο σαρδελάκι. Τα κρινάκια της Παναγιάς στους γύρω λόφους ό,τι θα ανοίγουν. Και πάνω στο άνοιγμά τους θα σου ‘ρχεται να…

Φως ανέσπερο

Ελευθεροτυπία, Πέμπτη 17 Απριλίου 2014 «Γενομένης δε ώρας έκτης σκότος εγένετο εφ’ όλην την γην έως ώρας ενάτης· και εν τη ώρα τη ενάτη εβόησεν ο Ιησούς φωνή μεγάλη λέγων· Ελωί Ελωί, λιμά σαβαχθανί; ό εστι μεθερμηνευόμενον, ο Θεός μου ο Θεός μου, εις τι με εγκατέλιπες;». Το κατά Μάρκον, κεφ. ΙΕ’ στ. 33-34. Τρεμόπαιζαν…